تجارب  موفق و مطالعه موردي برنامه ريزي استراتژيک در

سازمان 

چكيده

   در عصري زندگي ميكنيم كه تغييرات پرشتاب، يكي از ويژگيهاي اجتناب ناپذير آن است. اگر در سالياني نه چندان دور، پيش بيني شرايط محيطي و برنامه ريزي بر مبناي آن امري معمول و كاملا قابل اطمينان بود، امروزه تقريبا تنها چيزي كه مي توان به آن مطمئن بود وجود تغييرات است. با اين تفاسير سازمان هواشناسي كشور نيز كه همواره خود را با كشورهاي پيشرفته دنيا در مقوله هواشناسي مي سنجد، از برترين و محبوب ترين ابزارهاي  مديريتي دهه هاي اخير يعني مديريت استراتژيك بهره گرفته است تا علاوه بر بهره گيري حداكثري از نقاط قوت و پوشش نقاط ضعف براي دستيابي به آرمانهايش،  به بهترين شكل نيز خود را براي استفاده از فرصت ها و اجتناب از تهديدها در رويكرد و پارادايمي تلفيقي، مهيا سازد.  در اين مسير علاوه بر تشكيل كارگروه هاي تخصصي به منظور تدوين و پايش برنامه ها، استفاده از روش ارزيابي متوازن كه گذشته از ارزيابي عملكرد سازمان، در اجرا و ارزيابي استراتژيها نيز به كار مي رود،  ضروري مي نمود كه پس از استقرار اين نظام نيز، بازبيني  طرح استراتژيك  و اجزاي آن با پايبندي به مأموريت و چشم انداز مطلوب، در يك فرآيند رفت و برگشتي مدنظر استراتژيست هاي سازمان  بوده و خواهد بود.

در اين مقاله، ابتدا به بررسي مفهوم و لزوم برنامه ريزي استراتژيک مي پردازيم  و در ادامه به گامهاي طي شده در راستاي بازنگری طرح استراتژيک در يک سازمان دولتي موفق خواهيم پرداخت.

 كلمات كليدي

برنامه ریزی ، چشم انداز،بیانیه ارزش،ماتریس قدت تمایل ،جهت گیری استراتژیکٰ، استراتژی ترکیبی،مضامین استراتژیک،ارزیابی متوازن